واکاوی رفتار مدعیان اصلاحات در ناآرامی‌های اخیر/ سه گام اصلاح طلبان برای مطرح کردن خود در انتخابات

به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، به نقل از جهان نیوز جریان اصلاحات که همواره موج سواری سیاسی را پیشه خود قرار داده است، اینبار در ناآرامی های اخیر نیز رویه همراهی با اغتشاشگران را در پیش گرفتند و با به اصطلاح تحلیل های سیاسی اجتماعی که بی منطقی و تراوشات شاز و فاجعه ذهنی در آن مشهود بود، کارنامه خود را در این ناآرامی ها دوباره سیاه کردند.

اعضای این جناح سیاسی در طبل ناامیدی و نفرت پراکنی کوبیدن تا در این عرصه منافع جناحی خود را بعد از کارنامه مردود مدیریتی در دو دولت قبل و مجلس و شورای شهر تهران به دست فراموشی بسپارند.

دقیقا این جریان سیاسی سه گام محوری خود در هر ناآرامی‌ها را در اتفاقات اخیر نیز تکرار کردند. در ابتدا شبهه سازی و عدم تمکین به قانون و اعتماد به نهادهای مجری و متولی را در با سخن پراکنی های غیر استدلالی انجام می دهند و ذهن جامعه را با افکار فاجعه آمیز مسمون می کنند. این مرحله باعث شرطی سازی و عدم استدلال پذیری بخشی از جامعه هدف می شود. درواقع این دسته از افراد که با نام تحلیلگر جریان اصلاحات شناخته می شوند به سمپاشی در اذهان عمومی می پردازند.

عباس عبدی از جمله این افراد در جناح اصلاحات هستند. عبدی بزرگ نمایی و همچنین تاکتیک لاینحل و غیرقابل فیصله دادن اختلافات می نویسد: " بعید می‌دانم که کاری ساده‌تر از ایجاد کینه و نفرت باشد. کافی است برای منافع خودشان پا روی سیم اینترنت بگذارید تا یک ملت در اندرون خانه هر لحظه از شما ابراز تنفر کنند. البته فرصت مناسب نیز این کینه و نفرت را بروز می‌دهند."

تاکتیک افزایش غیرمنطقی و بیش از حد هزینه برای مشکلات سیاسی و اجتماعی توسط سعید حجاریان نیز تکرار شده و وی در این خصوص می گوید: فرکانس مطالبه جامعه از «سیاست» آلوده به پارازیتِ استصواب و مردسالاری و عدم شفافیت به «حقوق شهروندی» عاری از دست‌اندازی قدرت تغییر یافته است. طبیعتاً می‌توان با این تغییر مسیر همدلی عاطفی-انسانی-حق‌جویانه داشت"!

گام دوم اصلاح طلبان تحریک افکار عمومی و دمیدن به آتش التهابات است. در این راستا اعضای جریان اصلاحات خود را همراه و معترض جا می زند، تا از این راه ضمن تخریب حریف برای خود وجهه سازی کنند.
در این راستا این جریان با افزایش ناآرامی ها بیشتر به اتفاقات و خدشه دار کردن و ایجاد گره در افکار عمومی می پردازد.

جالب اینجاست که ناآرامی ها اگرچه این روزها منشا ضدانقلابی دارد اما دیرزمانی از ناآرام سازی و غوغاسالاری این جریان سیاسی در سال های ۷۸ و ۸۸ نمی گذرد که همین مختصات در آن وجود داشت و این جریان سیاسی فضا را برای منافع خود ملتهب می ساخت؛ هر چند که امروز قدرت شروع این اغتشاشات را ندارد اما سنت ناروا ناامن سازی خیابانی را پایه گذاشت اما از رویه رادیکال خود دست بر نمی دارد.

گام سوم اصلاح طلبان با آرام شدن فضای خیابان ها و التهابات مطرح کردن موضوع گفت و گوی ملی است. در این زمینه آنچه جالب توجه است مطرح کردن گفت و گو ذیل مباحث هزینه سازی است که این جریان سیاسی سعی دارد در حوزه منافع خود آنان را به جامعه القاسازی کند. این القاسازی بیشتر از اینکه فضا را آرام و آماده گفت و گو کند بیشتر به شبهه پراکنی بیشتر و ملتهب کردن اوضاع و همچنین کشاندن شرایط کشور به وضعیت بحرانی و تب آلود می پردازد. در این حوزه نیز اصلاح طلبان نه تنها روحیه آرام سازی و با ثبات سازی سازی کشور را ندارند بلکه بیشتر به عنوان یک نیروی دیگر برای ناآرام سازی اوضاع کار می کنند. تا کشور به بن بست گفت و گو برسد و دوباره راه خیابان‌های برای اغتشاشات باز شود.